Thee

theeThee komt van een groenblijvende struik, de Camelia Sinensis. De blaadjes zijn klein en zacht en blijven het hele jaar groen. De grond, het klimaat, maar ook het productieproces bepalen de theesoort en smaak. De theeplant onttrekt veel mineralen uit de grond en heeft een mild, warm en vocht klimaat nodig. Daarom gedijen de planten goed in China, maar ook in Japan en bijv. in Sri lanka en bepaalde delen in India.

5000 jaar geleden werden de theeblaadjes gewoon gegeten. Pas veel later, toen men ook buiten het plukseizoen thee wilde nuttigen, is men de blaadjes gaan drogen om ze te kunnen bewaren en er achteraf een drank van te maken.
In de medische literatuur wordt voor het eerst over de therapeutische waarde van thee geschreven tijdens de Han-dynastie, rond het begin van onze jaartelling.
Japan ontdekte de thee in de 9e eeuw, het Westen maakte er voor het eerst kennis mee in de 17e eeuw via de ontdekkingsreizigers.

Thee terminologie:
Verwelken:
Dit betekent het natuurlijke vocht uit de blaadjes laten verdampen met ongeveer 30%.

Oxideren:
Oxidatie vindt plaats als de blaadjes aan zuurstof zijn blootgesteld tijdens een proces.

Fermenteren:
Fermenteren gebeurt juist als je de zuurstof weg haalt. Het product wordt dan omgezet door microorganismen. Het woord komt uit het Latijn en betekent “borrelen”. Bij fermentatie komt altijd gas vrij, dat is het borrelen.

Export:
China is een echt theeland en de hoog gekwalificeerde thee wordt vooral gebruikt voor eigen gebruik. De hele blaadjes worden geselecteerd en verwerkt. Deze wordt puur gedronken en kunnen door de hoge kwaliteit wel tot 5 keer opnieuw opgeschonken worden. Dat is ook de verklaring dat de Chinezen per hoofd van de bevolking per jaar toch maar 600g. thee gebruiken. De Engelsen consumeren 2kg. Per persoon per jaar.
De gekneusde blaadjes, takjes en restafval wordt geëxporteerd en verwerkt tot losse “kruidenthee” of in zakjes verwerkt.

Thee zetten
Uitgaande van hoog gekwalificeerde thee, van gedroogde hele blaadjes is het belangrijk dat deze de ruimte hebben om uit te rollen na het opschenken. Gebruik daarom een ruime zeef of theepot.
Doe 3 a 4 g. thee in een theepot, giet hierover heet (even van de kook af) water en laat de thee trekken tot de blaadjes helemaal open zijn. Dit duurt ongeveer 30 tot 45 seconden. Laat de thee nooit langer dan 2 min. Trekken, daarna wordt het bitter. Bewaar de blaadjes want na de eerste trekking kan de thee nog wel 2 tot 3 keer opnieuw opgeschonken worden.
Temperaturen bij het zetten:
Kook het water in de waterkoker, laat de deksel open staan:
5 minuten voor groene en witte thee (75 tot 80 C)
3 minuten voor Oolongthee (95 C)
2 minuten voor donkere thee 95 C)

Theesoorten
Hoewel alle thee van dezelfde plant komt bepaald het productieproces voor een groot deel de smaak, kleur en houdbaarheid.

Groene Thee:
Groene thee is niet geoxideerd en komt het dichts bij het oorspronkelijke geplukte blad. De theeblaadjes worden direct na de pluk in grote, platte manden in de zon gedroogd. Daarna gaan de manden in speciale droogkamers, waar de blaadjes van alle restvocht wordt ontdaan. Vervolgens worden de blaadjes in grote roltrommels gerold.
Groene thee wordt ook wel niet-gefermenteerde thee genoemd en is geliefd vanwege zijn frisheid.
Afhankelijk van de soort theeplant en het productieproces is groene thee verkrijgbaar in kleine bolletjes, of gekruld, in naaldvorm of plat.
NB. Uit onderzoek binnen de Harvard universiteit is naar voren gekomen dat Groene thee, in combinatie met Sojaprodukten in staat zijn om oestrogeenpositieve borstkanker af te remmen. In Japan, waar veel Groene thee wordt gedronken is 57% minder recidief van borstkanker onder de vrouwen dan in de westerse landen.

Witte thee:
Witte thee is de minst bewerkte thee. De kleine knoppen worden in het voorjaar geplukt, vlak voordat ze zich openen en zijn daarom erg zacht. Witte thee is een van de gezondste theesoorten vanwege de antioxidanten, zoals catechinen en polyfenolen.
Hoewel witte thee het minst bewerkt is, heeft deze soort een lang verwerkingsproces.
De theebladeren worden langer gedroogd, waarna hij bij een lage temperatuur wordt verwarmd, gesorteerd en opnieuw verwarmd. Dit proces neemt 2 tot 3 dagen in beslag.

Oolongthee:
Oolong wordt in de provincie Fujian geproduceerd, vooral in het Wuyigegebergte en in de bergen van Taiwan. Voor deze half geoxideerde thee worden volwassen theebladeren gebruikt. Ze worden licht gedroogd, daarna geschud en gekneusd zodat de smaken vrij komen tijdens het oxideren. Daarna worden de bladeren gerold en opnieuw gebrand. De mate van oxidatie bepaald de smaak van de Oolongthee.

Zwarte thee:
Zwarte thee is volledig geoxideerd en wordt vooral geproduceerd voor de export. De Chinezen noemen zwarte thee “rode thee”

Pu’erthee
Pu’er wordt ook wel ‘postgefermenteerde thee’ genoemd. Hij is vernoemd naar de stad in de provincie Yunnan waar de thee wordt geproduceerd. De thee bevat probiotische eigenschappen en wordt daarom vaak tijdens de maaltijd gedronken. Nadat de bladeren zijn bewerkt, worden ze gestoomd en tot broden geperst, die enkele jaren moeten rijpen voor ze worden verkocht.
De kwaliteit van de thee hangt af van dit rijpingsproces.

Een mooi filmpje over alle wetenswaardigheden van Thee (gebruiken) in China: